Backrooms

Backrooms oyunlarını hiç oynamadım veya izlemedim, ama birçok farklı non-euclidean harita yapısına sahip oyunla karşılaşmışlığım oldu. Lovecraftian horror ve üç boyutlu insan algısının ötesindeki geometri zaten şu an üzerinden para kazandığım bir konsept. Liminal space ve bilinmezlik de aşina olduğum konular. Bu açıdan inceleyecek olursak, film, konsepti oldukça başarılı bir şekilde yansıtıyor. Liminal korkunun içinde sessizlik, yalnızlık ve bitmeyen yolculuk hissiyatı vardır. O yüzden filmin ciddi anlamda slow-burn olması şaşırtmadı ve konsepte uyuyor. Açılması için ilk yarıyı sabırla izlemek gerekiyor ve sonrası akıcı bir şekilde geliyor. Ortamdaki tehlike unsurunu görsel olarak yeterince veremediklerini düşünüyorum. Başta uzakta beliren bir stalker, ışıkların yanıp sönmesi gibi unsurlar iyice geriyordu, ama sonrasında başka mevzular ön plana çıktı ve etkiyi biraz azalttı. Yine de belirsizlikle başlayıp belirsizlikle bitmesi, 2020lerde riskli ama güzel bir karar. 2020ler filmleri insanları düşündürmek yerine kör göze parmak bir anlatım tercih ediyor. Bence bu tarz havada kalan filmlere daha çok ihtiyaç var.